We doen het allemaal wel eens. Het voelt op het moment vaak makkelijker om die ene taak nog even uit te stellen, maar uiteindelijk brengt het meestal meer stress met zich mee. Ik merk in mijn werk als psycholoog dat veel mensen hiermee worstelen, en eerlijk gezegd herken ik het ook bij mezelf. Soms lijkt het makkelijker om iets nog even te laten liggen, totdat de deadline ineens akelig dichtbij komt.

Maar waarom stellen we dingen eigenlijk uit? Uitstelgedrag draait vaak niet om luiheid, maar om het vermijden van ongemak. Een taak kan overweldigend voelen of juist saai en nutteloos lijken. En soms ben je bang dat je het niet goed genoeg zult doen, waardoor je helemaal niet begint. Hoe langer je wacht, hoe groter de taak in je hoofd lijkt te worden. Het goede nieuws? Je kunt uitstelgedrag aanpakken, stap voor stap. Hieronder deel ik een paar dingen die voor mij en mijn cliënten vaak werken:

1. Breek grote taken op in kleine stappen

Grote projecten kunnen verlammend werken, maar als je ze in kleinere stappen opdeelt, voelt het ineens behapbaar. Stel jezelf een concrete, kleine taak: niet “mijn hele presentatie maken”, maar “de inleiding schrijven”.

2. Gebruik de “5-minutenregel”

Zeg tegen jezelf dat je maar vijf minuten aan een taak gaat werken. Vaak is de drempel om te beginnen het grootste probleem. Als je eenmaal bezig bent, merk je dat het vaak makkelijker gaat dan gedacht.

3. Schakel afleidingen uit

Je telefoon, sociale media of dat ene mailtje – afleidingen zijn overal. Creëer een omgeving waarin je je kunt concentreren. Zet je meldingen uit en zorg dat je een rustige werkplek hebt.

4. Stel haalbare doelen

Verwacht niet van jezelf dat je alles in één keer perfect doet. Dat werkt verlammend en versterkt uitstelgedrag. Stel realistische doelen en vier je voortgang, hoe klein die ook is.

5. Wees mild voor jezelf

Uitstelgedrag is een gewoonte, geen falen. Iedereen heeft er wel eens last van, en dat is oké. Geef jezelf de ruimte om opnieuw te beginnen zonder jezelf te veroordelen.

Ik weet hoe frustrerend uitstelgedrag kan zijn, maar het is belangrijk om te onthouden dat je er niet alleen in staat. Het hoort bij mens zijn en kan stap voor stap worden aangepakt. Begin klein, wees eerlijk tegen jezelf en onthoud dat elke kleine stap vooruit telt. Of je nu begint met die vijf minuten of een eerste klein stukje van een taak afrondt, je bent al een stap verder dan je was. Dat is waar het om gaat.