Als GZ-psycholoog zie ik regelmatig cliënten die worstelen met wat we 'mental load' noemen. Maar wat veel mensen niet weten, is dat ik er zelf ook ervaring mee heb. Ik wil je vandaag iets persoonlijks delen, niet alleen als professional, maar ook als mens die soms het gewicht van die onzichtbare last draagt.

Wat is mental load?

Mental load gaat niet alleen over de taken die we doen, maar vooral over de mentale ruimte die die taken innemen. Het is dat constante lijstje in je hoofd: boodschappen die moeten worden gedaan, e-mails die moeten worden beantwoord, afspraken die nog ingepland moeten worden. Het houdt nooit op. Zelfs als je op de bank zit of met vrienden afspreekt, blijft het aanwezig. Ik ken dat gevoel maar al te goed.

Mijn persoonlijke ervaring

Als werkende ouder, ondernemer, en behandelaar merk ik dat mental load vaak sluipenderwijs toeneemt. Ik heb soms dagen waarin ik voel dat mijn hoofd overloopt van taken die allemaal om aandacht schreeuwen. Het moeilijkste is misschien wel dat je het niet altijd ziet. Niemand vraagt direct aan je of je hoofd vol zit, omdat mental load onzichtbaar is. Maar ik heb geleerd dat het belangrijk is om die druk te herkennen en er iets mee te doen.

Er zijn momenten waarop ik mezelf heb betrapt op het afraffelen van taken zonder echt bewust bezig te zijn, simpelweg om iets van mijn lijstje af te kunnen strepen. Het geeft even verlichting, maar de rust is vaak van korte duur.

Empathie voor mezelf en voor jou

Wat ik nu weet en dat is iets wat ik ook met mijn cliënten bespreek, is dat het erkennen van mental load de eerste stap is. We zijn geneigd om door te gaan, om altijd maar meer op onze schouders te nemen. Maar je hoeft het niet alleen te dragen. Soms moet je stilstaan, even diep ademhalen, en beseffen dat je niet perfect hoeft te zijn.

Wat kun je doen?

Als je merkt dat jouw mentale last steeds zwaarder wordt, probeer dan stil te staan bij wat je ervaart. Schrijf je taken op, deel de verantwoordelijkheid met anderen, en geef jezelf de ruimte om te pauzeren. Ja, je bent sterk, maar dat betekent niet dat je alles alleen hoeft te doen.

Zelf merk ik dat, door het bespreekbaar te maken, zowel met mijn partner als met collega’s, er al een stukje druk wegvalt. Het is oké om te zeggen dat het veel is. Je bent geen machine.

Een stap vooruit

Mental load zal altijd bestaan. We hebben allemaal verantwoordelijkheden, verplichtingen en verwachtingen. Maar de manier waarop we ermee omgaan, kan veranderen. Door jezelf toestemming te geven om te pauzeren en te delegeren, geef je jezelf de kans om niet alleen goed voor anderen te zorgen, maar ook voor jezelf.

Ik hoop dat mijn persoonlijke verhaal jou helpt om met compassie naar jezelf te kijken. Mocht je behoefte hebben aan een gesprek hierover, of wil je je eigen ervaring delen, voel je vrij om contact op te nemen. Je hoeft dit niet alleen te dragen.